سرکار خانم کسما زرین پورعزیز

ابتدا از اينكه خودتان را معرفي كرده واز خودتان گفتيد ودر ادمه نقد خود تكمله اي را نيز افزوديد سپاسگزارم . از آن جايي كه نمي خواهم محيط وبلاگ اختصاص به جدل هاي فكري ما داشته باشد واز سويي بتوانم مطالب مورد نظر خود را برروي وبلاگم قرار دهم پيشنهاد مي كنم با ميل من تماس بگيرد تا ارتباط ونقد ما دو طرفه وتفصيلي تر باشد با تشكر آدرس ايميل من  

Siamak_mohajeri@yahoo.com

پاسخ به يك دوست بي نام!

پيام شما دوست بي نام را خواندم.وشهامت شما در رد وتكفير خود را ستودم. امانفهميدم با اينهمه شهامت وحملات بي پروايي كه نثار من كرديد چرا نام خود را عيان نكرديد تا اين جرات تبديل به يك بلوف ژورناليستي نشود.

قصد پاسخگويي به نقد يا نفي شما را ندارم زيرا بقول دكتر شريعتي از درد دل كردن ودفاع ازخود همواره گريزان بودم هرچند بقول شما در جريان همايش شايد زيادي ازخودم دفاع كردم اگرچه خودم اين استنباط را ندارم . اما به ديدگا شما احترام مي گذارم

اما چند توضيح

1- در مورد عكس بايد بگويم در اين مملكت بين نويسنده بودن وكار فكري كردن وطالبان بودن هيچ فرقي وجود ندارد . نگاه به هر دو تقريبا به يك شكل است

2- درمورد وقايع همايش به اندازه كافي نوشته ام. وشايد هم مغرضانه نوشته ام اما پس از همايش مرا متهم به هدر دادن اموال بيت المال كردند!!!!!! حرف ما تنها اين است كه قيمت گذاري براي فرهنگ نه تنها خطرناك كه مي تواند فاجعه بار نيز باشد

3- درمورد تماميت خواهي كه انقدر از آن با آب وتاب سخن گفته بوديد بايد بگويم ريشه هاي اين تماميت خواهي خيلي عميق تر از اين حرفهاست كه بشود با اين جمله هاي سرهم بندي شده ژورناليستي تكليف آن را روشن كرد والا در همين سطح بالاي حاكميت نيز از چيزي كه مي نالند همان تماميت خواهي است كه امروز جامعه جهاني وآمريكا به ما تحميل مي كنند وما به ملتمان انگار اين تماميت خواهي مرض همه ماست

4- اولا كارناوال مسلكي ودموكراسي ادبي دو مقوله كاملا متفاوتند .وثانبا دموكراسي ادبي خيلي با آن مفهوم سياسي اش فرق مي كند كه شما از آن مراد مي كنيد. درمورد اسم ورسم اي كه گفتيد من به دنبال آن هستم كلي خنديدم . قبول كنيد حرفتان خنده دار است. من كجاي ادبيات اين كشور قرار دارم چند نفر مگر مرا مي شناسند واصلا اين بزرگ نمايي ها يعني چه؟ من حتي يكسال است كه حوصله رفتن به دنبال چاپ كتابم را ندارم . خوب اگر دنبال اسم ورسم بودم كه اصلا سراغ ادبيات نمي آمدم .مي رفتم فيلمساز مي شدم يا بازيگر تئاتر.... مي داني دوست بي نام ! اين حرفها خيلي وقت است از ما گذشته من تمام آرزوي ام اين است كه داخل اتاقم با كتابهايم حبس باشم .كدام اسم ورسم فقط كافي است كمي به اين منظومه فكر كني ادبيات ما كجاي دنيا قرار دارد چند نفر آن را ميشناسد؟ ولش كن شايد تو راست ميگويي!!

5-دست روي دلم گذاشتي! هدف من از نوشتن تنها يك لذت است .يك لذت دروني بخاطر همين نوشتن براي من يك عرفان شخصي است يك خاوت كردن باخود .من واقعا قصد انتقال چيزي به خواننده ندارم .هركس يك جنوني دارد شايد هم اين جنون من باشد . جنون نوشتن بي آنكه پيرواني را به دنبال خود داشته باشد

6- نه فوكو نه بارت.نه هايدگر ونه هيچ كس ديگري ارزش ما را افزون نمي كند . اين نوشتن ها وگفتن ها تنها به ارزش آنها مي افزايد اما ناآگاهي ما را هم اثبات نميكند بحرحال براي كسي كه روزي 10ساعت كتاب ميخواند اينها مي شود بسامد واژه ها وانديشه هايي كه از آنها جدايي نمي توان داشت. مگر اينكه مثل شما واغلب منور انديشان ايراني دست از سر اين ذات گرايي برنداريم .

7- عين جمله تان را مي آورم.  بي هيچ قرض ورزي اگر به اين جمله شما دقت كنيم هر ديد نقادانه اي آن را بسيار خام دستانه ونشانه بي اطلاعي شما قلمداد خواهد كرد:

((آزادی بی حد و حصردر استفاده از الفاظ رکیک و شهوت گونه مطالب صرفنظر از بعد اخلاقیات ، عدم اشراف فرد به موضوع و ناتوانی اش در ارائه مطلب (و از دید ایرانی )تربیت بی ریشه را می رساند؟این موضوع اخیر به کرات در امثال شما یافت می شود))

خارج از بي اطلاعي شما از اروتيسم ادبي وتناقض شما با مسئله آزادي . واينكه آزادي حد وحصر دار يعني چه؟

فارغ از همه اينها مي خواستم بدانم منظور شما از تربيت بي ريشه يعني چه ؟ آنهم از ديد ايراني ؟

يعني شما فكر مي كنيد ما در اين كشور تربيت ريشه دار وايراني داريم ؟ چه فاكت ها از ايراني بودن ما سراغ داريد ؟ كجاي ما ايراني است كه تربيت ما ايراني باشد .كودكي كه امروز با ماهواره واينترنت واز همه بدتر با اين مدرنيزاسيون لجام گسيخته تحميلي بر جامعه ايران بزرگ مي شود چه عناصري از ايرانيت را در خود دارد ؟

ذهن شما واقعا خيلي ارزشمند است زيرا سالهاست كه ديگر از اين عتيقه ها در هيچ عتيقه فروشي يافت نمي شود

مثل اينكه شما سالهاست خبر از اين ذبح وقرباني شدن نداريد منظورم گوسفندي است به نام ايراني!!!!

8- وآخر اينكه در مورد استعمال واژه گفتمان بايد متذكر بشوم شما هم مثل بسياري هنوز تفاوت آنرا با گفتگو نفهميده ايد.و اين براي يك انديشمند نمي تواند چندان مناسب باشد .دوست بي نام من گفتگو با گفتمان خيلي فرق ها دارد .ما اصلا در شرايط گفتماني قرار نداريم .شايد در اين گفتمان در حال گفتگو باشيم اما با هم گفتمان نمي توانيم بكنيم. البته شايد هم تقصير شما نباشد واين تقصير داريوش آشوري باشد كه با ابداع اين واژه در مقابل ديسكور تا امام جمعه تهران را نيز به خطا انداخت چه برسد به شما!!

با اينهمه مسلم بدانيد نقد شما آنقدر براي من اهميت داشت كه ساعتي از وقت خود را به پاسخ دادن به شما صرف كنم .مسلم بدانيد در صدد توجيه نقدهاي شما نبودم و اگر خودتان توجه كرده باشد تنها بعضي از مسائل را روشن كرده ام. من برخي از سخنان شما را قبول دارم ومطمئن باشيد آنها را مورد توجه قرار خواهم داد . اين اساس نقد است كه بي پروا با يكديگر رودررو شويم پيشاپيش صراحت شما را در نقادي مي ستايم و به آن ارج مي گذارم

                                                                                                        سيامك مهاجري

                                                                                                          26/5/85